صارمی

افکار عمومی و هنر هشتم

افروز نیوز- گسترش روزافزون وسایل ارتباط جمعی مانند مطبوعات، رادیو، تلویزیون، ماهواره و اینترنت باعث پیدایش جامعه تازه ای شده که در آن افراد صرف نظر از اینکه در کجا زندگی می کنند و یا به چه گروه اجتماعی تعلق دارند، در تماس خبری از رویدادها و رخدادها اگاه می شوند تا جایی که حتی اگر در جامعه ای میزان مشارکت اجتماعی مردم محدود باشد، میزان آشنایی آنها با حوادث و رخدادها  در نتیجه آشنایی آنها در این زمینه با آنچه در گذشته بوده قابل قیاس نیست.

در واقع در جوامع امروزی، حتی افراد معمولی هم دارای حداقلی از قدرت هستند و از خلاقیت و ابتکار برخوردار بوده و صاحب رای و عقیده اند و دیگر قدرت دور از دسترس و مصون از انتقاد نیست. در عصر ما قدرت به تدریج به مردم نزدیکتر شده و بقاء نظام ها به داوری و نظر همگان بستگی پیدا کرده است؛ به طوری که امروز حکومت و دولت، موضوع افکار عمومی شده است و صاحبان قدرت از هاله تقدس گذشته بیرون آمده و در معرض داوری مردم قرار گرفته اند. صاحبان نفوذ، دیگر نمی توانند قدرت به دست بگیرند و یا آن را حفظ کنند، مگر با موافقت ضمنی یا آشکار نیروی ناپیدایی به نام افکار عمومی.

مطبوعات به ویژه مطبوعات مستقل با توجه به رسالت و کارکرد رسانه ای در شکل گیری افکار عمومی نقش اساسی دارند. با این وصف، هم صاحبان قدرت و هم گروه های اجتماعی با اهداف متفاوت برای سود جستن از این وسیله ارتباط جمعی استفاده می کنند. صاحبان قدرت در بخش دولتی و غیردولتی در ساختار دستگاه خود، اداراتی تحت عنوان “روابط عمومی” ایجاد کرده اند تا علاوه بر انعکاس فعالیت ها و خدمات سازمان خود، از طریق سازمان و جامعه را ایفا کند. معمولا کارشناسان با هدف سلامت و تصویرسازی مناسب و یا جلب مشتریان و اعتمادسازی، هر روز مطبوعات را مطالعه و در صورت درج مطلبی در خصوص دستگاه مربوط، در قالب “بریده جراید” جهت رویت مسئول دستگاه، تنظیم و ارسال می نمایند تا پس از آگاهی و اطلاع از دیدگاه شهروندان بدون ملاحظات اداری از حوزه تحت مسئولیتش آگاهی پیدا کند و در صورت نیاز به پاسخگویی و اقناع افکار عمومی، پاسخ لازم تنظیم و در مطبوعات چاپ شود.

چنانچه روابط عمومی از دانش و بینش لازم برخوردار باشد با استفاده از ابزار در اختیار می توان در دفاع از عملکرد دستگاه، تصویر واقعی و مناسب ارائه نماید. اگر این رویکرد مبتنی بر واقعیت باشد حس اعتماد عمومی و احترام در شهروندان ایجاد خواهد شد و  دستگاه مربوطه را در انجام وظایفش کمک می نماید، که امروز به آن “هنر هشتم” می گویند. اما اگر روابط عمومی برای یک عمل پیش پا افتاده چند عمل غیرقانونی و خلاف عرف انجام دهد اقبال عمومی را از دست خواهد داد. روابط عمومی بر اساس رسالت علمی باید آئینه تمام نمای سازمان باشد و با رعایت احترام، درک متقابلی بین سازمان و جامعه ایجاد کند و با شفافیت و صداقت فعالیت های انجام شده سازمان را منعکس کند و بالعکس، مطالبات، خواسته ها، پیشنهادات و انتقادهای شهروندان را جهت اصلاح امور و بهبود روش ها به مسئولین مربوط منتقل نماید.

بدیهی است روابط عمومی در دستگاه ها یکی از مظاهر نظام های مردمی مبتنی بر رای مردم است و مسئولین دستگاه ها باید کارکرد روابط عمومی را جدی بگیرند و این تلقی نادرست که روابط عمومی کارش تبریک و تسلیت و نوشتن پلاکارد روی در و دیوار است، باید از اذهان پاک شود. وقتی نظام سیاسی بر اساس قانون مطبوعات، اجازه چاپ نقطه نظرات شهروندان را می دهد دستگاه ها نیز به حکم قانون باید پاسخگو باشند. اگر مسئولین دستگاه ها خصوصا نهادهای عمومی و دولتی به آنچه در مطبوعات راجع به دستگاه های مربوط درج می شود بی اعتنا و بی تفاوت باشند و با قهر و ترش رویی قاعده بازی را به هم بزنند و امانتی که از سوی مردم به آنها واگذار شده را ملک مطلق خود بپندارند نه با آموزه های دینی سازگار است و نه با خصلت های انسان توسعه یافته.

                                                   مرتضی صارمی

معاون سیاسی- انتظامی فرمانداری شهرستان شهریار

پاسخ بدهید

ایمیلتان منتشر نمیشود