شوراهای اسلامی

تغییر کارکرد تدریجی شوراها از خدمتگزاری به بنگاه اقتصادی…؟؟؟؟!!!

افروز نیوز- موضوعی که در ادامه به آن خواهیم پرداخت، یک نتیجه گیری و برداشت شخصی نیست؛ دست نوشته ای به پشتوانه تحقیق و تفحصی چند ماهه بر یک قرن فعالیت شوراهای شهر و روستا یا همان لایحه ایالتی- ولایتی دوران پس از مشروطیت و تماس مستقیم و غیر مستقیم با تعدادی از شهروندان است. تحقیق در خصوص نهادی که از روز نخست بر پایه تفکراتی آرمانی و ایده آل خواهانه بنا، ولی به تدریج در بسیاری موارد به بیراهه کشیده شدند.

علی برزگر

 با اینکه شوراها در کشور ما با یک وقفه ۲۰ ساله (سال۱۳۵۷تا۱۳۷۷) توقفی موقت را تجربه کرد، اما با گذشت چهار دوره و ۱۸ سال از آغاز بکار مجدد آن (اسفند۱۳۷۷) کماکان بر مدار گذشته استوار و روز به روز و دوره به دوره از کارکردی که برای آن تعریف شده فاصله می گیرند. لذا پیش بینی می شود با روندی که اکنون شاهد آن هستیم چندی نخواهد گذشت تا انتخابات این نهاد مردم خواه به انتصاباتی هدفمند تبدیل شود.

در ادامه بدون اینکه بخواهیم زحمات و تلاش های بدون چشمداشت برخی از خادمین راستین شهروندان در شوراهای اسلامی را زیر سئوال برده و یا نادیده بگیریم، به بازتاب نگاه واقع بینانه مردم و آنچه این روزها از شوراها و نمایندگان خود در ذهن و دل دارند خواهیم پرداخت.

متاسفانه سال ها و ادوار گذشته آنچه مردم از ۱۸ سال فعالیت مستمر شوراهای اسلامی و منتخبین خود پس از پیروزی انقلاب شکوهمند ایران اسلامی دیده و شنیده اند بیش از اینکه رنگ و بوی خدمت و خدمتگزاری صادقانه و بدون توقع داشته باشد، به سمت شغل و پیشه ای خانه آباد کن پیش رفته، بیزینس سهل الوصولی که آرزوی بیشتر مردم شده تا با یک بار انتخاب و حضور چهارساله در یکی از شوراها، آینده شغلی و اقتصادی خود و سایر بستگان را تا پایان عمرتضمین کنند.

گویا با محدودیت و سلب اختیارات شوراها در سال های اخیر، این نهاد بیشتر به گلوگاهی سهم خواه بدل شده تا ماواء و مامن نمایندگانی که غیر از منافع عموم به چیز دیگری نمی اندیشند؟؟؟! به همین سبب با ورود به پنجمین دوره از دوره های شوراهای اسلامی شهر و روستا نظاره گر این واقعیت تلخ هستیم که نظر تک تک نمایندگان مردم در نهاد شوراها که در اصل امانتی است نزد آنان به نسبت نفوذ و تسلطی که بر سایر اعضاء دارند، قیمت گذاری شده تا در زمان انتخاب شهردار و اتخاذ تصمیمات مهم، سهم هر یک از اعضاء توسط لابی های تاثیرگذار و تصمیم گیر در نظر گرفته شود.

ریخت و پاشهای بی حد و حصر،هزینه های چند میلیارد تومانی دوران انتخابات، اجماع اکثریت اعضاء برای انتخاب یا سلب مسئولیت از شهرداران در سفره خانه ها و نشست های پنهان و…همه بیانگر آینده ای نه چندان روشن و ناخوشایند است. آینده ای که بجای عمران و آبادانی شهرها و خدمت به مردم  در سایه قانون، بعضی را به سمت اقدامات اقتصادی و کاسب کارانه کشانده است، کسب و کاری که آرزوی اغلب مردم شده و به گفته و شنیده؛اغلب شهروندان در زمان رویارویی با نمایندگان بجای درخواست های عمرانی- خدماتی در خیالات واهی  و رویاهای محال، خود را جای منتخبین حاضر تصور می کنند و بر جایگاه حقیقی و حقوقی ایشان بسیار غبطه می خورند و با یک فلش بک به گذشته شغلی و اجتماعی اعضای شورا، آنان را خوش شانس ترین و خوش اقبال ترین افراد جامعه می دانند.

ادامه سخن اینکه:

ما ز یاران چشم یاری داشتیم— خود غلط بود آنچه می پنداشتیم

از روز نخست اساس و فلسفه شکل گیری نهادی به نام شوراهای شهر و روستا با پسوند اسلامی، اداره تمام امور شهر توسط شهروندان با بهرمندی از خردجمعی در نظر گرفته شد. رای و نظر کسانی که منتخب و نماینده سایرین هستند و به نمایندگی از سوی دیگر همشهریان فقط و فقط به منافع عمومی می اندیشند و پرداختن به منافع فردی گروهی را مذموم تر از خیانت می دانند. اما این فلسفه امروزه به سمتی کشیده شده که به فرض سلامتی احدی از اعضاء، وی را با بایکوت وهزاران برچسب سیاسی و غیرسیاسی تهدید می کنند تا بقول معروف یا با ما باش یا اصلا نباش به همین سادگی؟؟؟!!!

امیدواریم یکی از دوره های پیش رو یا حتی جاری با اراده نمایندگان مردم به دوره برخورد و مقابله قاطع با این قبیل تفکرات نابخردانه بدل شود تا شوراهای اسلامی صرفا با تبعیت از فرمایشات پیشوا و امام اول مسلمان جهان حضرت علی(ع)، مرجع قابل اعتمادی برای رسیدگی به مسائل و مشکلات مردم باشد نه دروازه ای برای ورود به جرگه سرمایه داران و نردبانی برای پرواز به سوی اشراف و اشرافیگری با پرداخت هزینه هنگفت خیانت به اعتماد و اطمینان مردم؟؟؟!!

در خاتمه بار دیگر یادآور می شود؛ آنچه دغدغه مردم و اصحاب رسانه است، تغییر کارکرد نهادی مقدس بنام شورای شهر و روستاست. زیرا پنجمین انتخاباتی که به منظور و مشخص شدن منتخبین پنجم مردم در شورای شهرها برگزار شد، حقایق تلخی را به جامعه مخابره کرد. واقعیاتی که اگرمهم پنداشته نشوند و از هم اکنون چاره ای برای جلوگیری از این تغییر کارکرد اندیشیده نشود و خادمین و دلسوزان واقعی جامعه توجه و نظارت کافی بر آن نداشته باشند، دوره های آتی شاهد خرید و فروش مستقیم و بی واسطه جایگاه حقوقی نمایندگان در شوراها خواهیم بود و در جمع خصوصی چوب حراج به تمام اعتقادات و امیدهای مردم زده و در نهایت آن پست و مقام را به ارائه کننده بالاترین قیمت خواهند فروخت (مزایده شورایی). امید که پیش بینی و آینده نگری ما در حد سیاه نمایی ژورنالیستی باقی بماند و انگ دروغگویی و غرض ورزی بر پیشانی ما نقش بندد ولی شاهد اتفاقات طرح شده نباشیم.

علی برزگر/ کارشناس علوم ارتباطات، روزنامه نگار

۴ نظر

  1. من دیگه حرفی ندارم
    ممنون از پایگاه تحلیلی خوبتون
    موفق باشید

  2. امید از دست رفته مردم ایران در دستان توانمند شوراها

  3. سلام و احترام خدمت مدیر وبسایت
    بنده از مطالب سایت شما لذت بردم و استفاده کردم تبریک میگم سایت خوبی طراحی کردید خواستم از زحماتتون تشکر کنم، باز هم مطالب وبسایت شمارو پیگیری و استفاده خواهم کرد

  4. سلام و احترام خدمت مدیر وبسایت
    بنده از مطالب سایت شما لذت بردم و استفاده کردم تبریک میگم سایت خوبی طراحی کردید خواستم از زحماتتون تشکر کنم، باز هم مطالب وبسایت شمارو پیگیری و استفاده خواهم کرد

پاسخ بدهید

ایمیلتان منتشر نمیشود