سیاست

سیاست ورزی محلی و امر سیاسی

افروز نیوز- (سید هادی عظیمی) سیاست را تلاش هایی  برای کسب قدرت یا تاثیر گذاری بر قدرت و امور روزمره مربوط به تحولات سیاسی یک جامعه می نامند و بیشتر به تلاش های مانند شرکت در انتخابات و رفتارهای سیاسی اطلاق می کنند و از منظری دیگر سیاست را مترادف با سرنوشت و معنای زندگی و حیات در یک دوران می دانند، ازاین رو سیاست ورزی گاهی تلاش های روزمره سیاسی  یک فرد یا گروه یا جریان معنا می دهد و گاه فراتر از آن به معنی تلاش برای دگرگونی های بنیادین در سطح سرنوشت اجتماعی و زندگی و حیات دیده می شود.

  در جامعه ما سیاست در هر دو معنای فوق حول امور ملی و سیاستمداران ملی می چرخد، عمق این نوع نگاه را در جایگاه و شانی است که جامعه برای شخصیتهای سیاسی

هادی عظیمی قائل است. شخصیت های سیاسی گاهی چنان هژمونی می بایند که  یک جریان سیاسی  به صورت کامل ذیل یک شخصیت تعریف می شود و سیاست ورزی محلی به عنوان یکی از مهمترین حلقه های تاثیر گذار سیاسی کشور مورد بی توجهی قرارمی گیرد.

سیاست ورزی محلی در منظر سیاستمداران ملی و تاثیر گذار همواره بی قدر و منزلتی بوده است و سیاستمداران ملی کوشیده اند سیاست ورزان محلی را محدودبه سطح منطقه ای کنند و از آنها بخواهند در مواقع ضروری به عنوان مجریان و نیروهای صف در جهت تصمیمات کلان جریان ها سیاسی بسیج شوند.

ساختار های سیاسی منطقه ای ایران نیز به توسعه نیافتگی سیاسی مبتلا هستند و این توسعه نیافتگی سیاسی در مناطق حاشیه ای بسی بیشتر از شهرهای بزرگ خودنمایی می کند و در زمان انتخابات شوراها و مجلس به شکل بارزی خود نمایی می نماید و به همین دلیل در انتخابات مجلس و شوراها هرچه از مرکز و شهرهای بزرگ دور شویم ؛ تاثیر گذاری شاخص های قومی، محلی و قبیله ای بارز تر می شود. انتخابات مجلس و شوراهای محلی را در مناطق حاشیه ای ایران میتوان نتیجه تعامل سه نیروی زیرداست:

۱)شخصیتهای سیاسی محلی: این شخصیت ها افرادی هستند که در بیشتر موارد وقتی در سطح ملی قرار میگیرند آن هنگام که در سطح محلی باشند دو شخصیت جداگانه نشان می دهند و به مثابه دوسوژه متفاوت سیاسی عمل می کنند. آنها اگر در سطح ملی هم دموکراسی خواه باشند در سطح محلی دموکراسی را در محدوده خود طلب می کنند، از پاسخگویی پرهیز دارند و کوشش می کنند خود واطرافیانشان را حفظ کنند. بیشتر شخصیتهای سیاسی محلی اگر هم عضو حزب یا تشکلی باشند، در سطح محلی تلاشی برای سیاست ورزی مبتنی بر حزب وبا روش های مدرن انجام نمی دهند.

۲) نیروهای انتخاباتی که به انتخابات چی معروفند. آن هانیروهایی ناشناخته هستند که جایگاه و تاثیرگذاری آن ها کمتر مورد توجه واقع شده است. انتخابات چی ها می توانند مانند یک دستگاه تبلیغاتی عمل کنند و با سخنانشان تصویری اسطوره ای از یک نامزد انتخاباتی  بسازند و تبلیغ کنند و از سوی دیگر با سیاه نشان دادن شرایط موجود مردم را ترغیب به رای دادن به نامزد مطلوب خود نمایند.  انتخابات چی ها روند فعایت سیاسی  مشخص ندارند؛ امکان دارد در دوره ای از یک نامزد راستگرا حمایت کنند و در دروره ای دیگر از نامزدی چپگرا، یک دوره مدافع اصولگرایان شوند و دوره ای دیگر در گروه اصلاح طلبان قرار گیرند. انتخابات چی ها محصول توسعه نیافتگی سیاسی، فقدان رسانه های گروهی حرفه ای محلی و نابسامانی فضای سیاسی محلی هستند.

۳) متنفذین پرده نشین: متنفذین پرده نشین تلاش دارند همیشه در پشت پرده و به صورت نا پیدا و نامحسوس عمل کنند و با حرکت های نامرئی فضای انتخابات را به سمت خواسته های قومی و اقتصادی خود پیش ببرند. آن ها  توان بازی دادن شخصیت ها و انتخابات چی ها را دارند و تا آنجا که  ممکن است از ظاهر شدن در عرصه عمومی پرهیز دارند.

سیاست ورزی محلی در میان مثلث مذکور تاب و توان خود نمایی و بروز ندارد و از هرگونه تحول آفرینی و نقش آفرینی مثبت و موثر محروم می شود. مثلث فوق از هرنوع رویش احزاب جلوگیری می کند و راه بر شفافیت عرصه سیاسی و زمینه سازی برای تقویت زیرساختهای سیاسی می بند. احزاب و تشکل های محلی نیز در گرداب میان مثلث فوق غرق می شوند و یا باید به بازی آنها تن بدهند یا عطای فعالیت سیاسی را بر لقایش ببخشد.

 روند فوق، موجب اضمحلال فضای سیاسی در سطح محلی شده است و کمتر به علل شکل گیری و ادامه آن پرداخته می شود. این بی توجهی و عدم تبدیل معضل فوق به مسئله و تلاش برای یافتن راهکارهای حل آنها، سیاست ورزی محلی را به ویژه در مورد اصلاح طلبان با مشکل روبروه کرده است. فهم این معضل و حل آن مستلزم شناخت صحیح شکل گیری و ظهور قدرت در عرصه محلی جامعه ایران است. اینکه در جامعه ایران سوژه های سیاسی چگونه شکل میگرند و چگونه به فعالیت می پرازند و عوامل موثر بر شکل گیری آن ها چیست و اینکه جامعه ایران به ویژه در خارج از تهران و شهرهای بزرگ چه نگرشی به سیاست و چه انتظاری از سیاست دارند می تواند عامل درک معضل سیاست ورزی محلی باشد.

توجه ویژه به امر سیاسی به معنای تحول ابعاد عمیق حیات اجتماعی محلی و تحول در صورتهای زندگی و حیات اجتماعی کلید حل این معضل است. سیاست ورزی محلی باید جسارت خروج از روزمرگی را داشته باشد و پیله ای را که مثلث مذکور در بالا ساخته را بشکافد. هر چند توجه صرف به راس هرم سیاست درایران باعت شده است حلقه ی مهم سیاست ورزی محلی فراموش شود و نقش مهم آن نادیده انگاشته شود اما راه برون رفت از شرایط موجود در سایه کنش خلاقانه  و صبورانه اما پیگیر و مستمر است.

مسئول حزب اتحاد ملت شهریار، قدس و ملارد و عضو شورای هماهنگی و اجرایی انجمن اسلامی معلمان شهریار 

پاسخ بدهید

ایمیلتان منتشر نمیشود